Przedstawiam Wam Bajkę o mnie i mojej misji w życiu jaką jest stwarzanie i pomnażanie dobra, radości, kreatywności, baśniowości, miłości i światła w istotach i dla wszelkich istnień.

Bajka o WłóczyKijce i Magii Marzeń

Dawno, dawno temu, wśród szeleszczących liści i szeptów wiatru, żyła sobie marzycielka. Była to niezwykła istotka, której dusza wciąż latała między światem realnym a krainą, którą kreowała jej nieograniczona wyobraźnia.

Każdy dzień spędzała na wędrówkach po leśnych ścieżkach, wspinając się na drzewa wiedziała, że te potrafią słuchać – ich gałęzie delikatnie migotały, gdy mówiła o tym, jak pewnego dnia jej ukochane rośliny zamienią się w driady i wokół nich zatańczą.

Była WłóczyKijką, twórczynią magii, budowniczą domków dla mistycznych istot.

Każdej nocy, gdy świat cichł pod aksamitnym płaszczem gwiazd, rozsypywała brokat nad maleńkimi przestrzeniami, tworząc zaklęte azyle dla wróżek i duchów lasu.

Godzinami ćwiczyła elficką kaligrafię, kreśląc litery, które brzmiały, jak język księżyca.

Malowała nimfy, skrzaty i syreny, które w jej wyobraźni były prawdziwe i śmiały się do niej z każdego pociągnięcia pędzla.

Deklamując cicho do spoglądających liści, dzieliła się z nimi swymi najgłębiej skrywanymi tajemnicami. A one, rozkołysane wiatrem, zdawały się odpowiadać, nucąc pieśni o zamierzchłych czasach i królestwach magii, o których świat już dawno zapomniał.