W świecie, gdzie duchowość można dziś kupić, a oświecenie stoi na półkach w sklepie łatwo się pogubić.

Warsztaty, ceremonie, kursy ustawień hellingerowskich, sesje oddechowe, ayahuasca i inne święte roślinny, regresje do przeszłych żyć, kabała, kody emocji, akupunktura i akupresura, medytacje w każdej możliwej formie… i wciąż coś jeszcze.

Korzystasz z EFT, uczysz się uzdrawiania światłem, pracujesz z oddechem pranajamy, słuchasz szamanów, testujesz metodę Feldenkraisa, pytasz wróżkę, praktykujesz zen, poznajesz tantryczne praktyki, modlisz się z mantrami, rozkładasz karty tarota, stawiasz runy, zaglądasz w numerologię, studiujesz astrologię, oczyszczasz się szałwią… a potem szukasz kolejnych i kolejnych ścieżek.

I jeśli tak jak ja przerabiałaś_eś to wszystko z ciekawością i otwartym sercem, to pewnie w pewnym momencie przyszła refleksja:

czy naprawdę trzeba jeszcze więcej?

Bo… czy w tym całym poszukiwaniu nie zapomnieliśmy, że odpowiedzi są w nas? Można korzystać z tych narzędzi, często są bardzo pomocne. Trzeba tylko zachować dystans, poczucie siebie i pamiętać ~ najważniejsze jest w Tobie.

Korzystałam z większości z tych ścieżek. Z tylu, że aż miałam poczucie, że nigdy się nie uzdrowię, że zawsze będzie coś do „naprawienia”.

Sesja za sesją, warsztat za warsztatem, aż w końcu… poczułam, że już wystarczy. Że to wszystko jest tylko narzędziem, a nie celem.

Wiecie co?

To przyroda dała mi najwięcej, słuchanie śpiewu ptaków, obecność, trwanie w odczuwaniu, nasłuchiwanie wiatru i szelestu liści w koronach drzew

To miłość jest odpowiedzią na wszystko i kiedy patrzysz z miejsca serca, świat rozświetla się kolorami, których wcześniej nie widziałaś_eś

Każdy element jest naszym sprzymierzeńcem, każda istota przyjacielem, wszechświat lustrzanym odbiciem, a to co na zewnątrz zawsze płynie z środka.

Są też warsztaty, które uczą nas kontaktu z naturą, jak się z nią komunikować, jak ją słyszeć i czuć. I to właśnie z nich wyniosłam najwięcej. Ale to moja ścieżka i moje doświadczanie, tym postem pragnę zainspirować innych powrotem do natury.

Bo w moim odczuciu: natura wie najlepiej.