Być może należy szukać w sobie wewnętrznej fundamentalnej kontrkultury i rewolucyjności –
przynajmniej w stosunku do rozpromowanej “popkultury”
Niestety zwierzęta nie są traktowane jak równi współbracia, współmieszkańcy. Często traktujemy je jako nasze atrakcje – cyrki, trzymanie w klatkach dzikich gatunków, pseudo zoo, czy handel zagrożonymi gatunkami
U mnie mieszka mała Angela, która ma bardzo zwariowane pomysły i kiedyś w ogóle ich nie słuchałam.
Uważałam je za szalone, lekkomyślne, a może nawet głupie.
Oczywiście z tyłu głowy wybrzmiewało niczym brzęczenie osy zdanie “a co ludzie na to powiedzą?”.
Wyraz tak obecny, a jednocześnie wciąż nieznany.
Przy wdzięczności opadają iluzje, wdzięczność ma naturę kwantową może zatem występować jako cząsteczka i jako fala, może być emocją lub nastrojem.
Żyjemy w czasach masowego wymierania gatunków. Każdego dnia. Powtarzam każdego dnia wymiera 200gatunkow!
Większości dzikich zwierząt już z nami nie ma.
Niszczymy naszą planetę szybciej niż kiedykolwiek wcześniej.
Przeczytałam kiedyś, że drzewa mają pamięć (oczywiste), ale nie tylko te w lesie czy parku, ale także każda półka, szuflada, blat biurka.
Lato przyszło na dobre i pewnie wielu z nas robi teraz porządki, chowa zimowe akcesoria
(grube koce, kołdry, poduszki) w głąb szafy albo wyrzuca, a
może tym razem zamiast wyrzucania – podzielić się?
Groźne, potężne, niebezpieczne – jednak tylko do chwili konfrontacji.
Często sam strach wydaje się być tak ogromny i paraliżujący, że
już nie ma miejsca na działanie.
Życzliwiej, empatyczniej, wyrozumialej.
Na świat, ludzi, ale przede wszystkim na siebie.
W miejsce standardu negacji odpalić tryb ukochania?
Ziemi która daje nam wszystko, co jest potrzebne do życia.
Wodę, pokarm, tlen. Owady i ptaki, które tak pięknie śpiewają i zapylają cudne kwiaty byśmy jedli wspaniałe warzywne i owocowe dary.
Postaw kawę