Sarna wystawiając swój nos także z zachwytem przystała nad opowieściami zebranymi z najodleglejszych kilometrów rozmaitych stron.
A on snuje przywołania wspomnień swej drogi dzieląc się początkiem symbiotycznego areału przemierzonego istnienia.
WIOSCZYNA Wolne życie w tej okolicy, zdala od czczych wydarzeń.Tu codzień, staje się „prawda”. Przejawia się sennie, gdy kożuch mchów,mgłą
Co jeśli rzeczywistość zna swoją przyszłość?
Co jeśli burza to krzyk przyrody dla jej zrozumienia?
Co jeśli inaczej oddycha się powietrzem w którym stała się krzywda?
Całe to życie jest jak
Atlas Światów Zaginionych
Gdzie mgławice wiecznie zakochanych
znają się już w sumie -niedługo.
Przyciąga mnie światło
przypływu, srebrzyste.
Pokój już zaczarowałam,
jestem gotowa moi mali bracia.
