
Poezja i opowiadania
Witki Nasionko
Zadumała się i myślą z gałęzi wyjrzała.
Światłość z niej spadła, przyprószona pomysłem samozrodzenia.
Część, ale i wspólnota.
Indywidualna, a jednak dualna.
Dwojako rozumie swoją przestrzeń,
odrębności jako wyzwolenia.

